Of ik er trots op ben... daar ben ik nog niet helemaal uit. Of het elk jaar weer een wedstrijd met een hoog niveau is een elk jaar zo zijn eigen verhaal heeft... is een zekerheid.
De Eindhovencup ofwel Eindhoventrofee mag wel een Nederlandse schaatsklassieker genoemd worden en wordt vaak in een adem genoemd met de IJsselcup, Utrecht City bokaal, Kraantje lek en de Gruno bokaal. Op deze klassiekers gaan (sub)toppers vaak de strijd aan om plaatsing af te dwingen voor andere toernooien zoals NK's. Wanneer je in Nederland niet tot de worldcup ploeg behoort, ben je aangwezen tot deze wedstrijden. Hier werkt iedereen aan zijn vorm om straks, als het om Nederlandse titels of wordcup startbewijzen gaat, te pieken. Hiernaast is het ook een toernooi voor jonge schaatsers met talent om zich te meten met de toppers uit Nederlandse schaastploegen. Dat maakt de wedstrijd zo bijzonder, een jong talent uit de gewestelijke selectie zit in dezelfde kleedkamer als een schaatsprof. Het talent kijkt hoe de prof zijn warming up doet, zijn veters strikt, zijn schaatssen slijpt en zijn race voorbereidt. De prof ziet de talenten om zich heen en denkt 'dat kan wel eens een grote worden' of 'hij heeft nog een lange weg te gaan'. Ondertussen moet hij zich focussen, want de klok is voor iedereen hard en alleen de eindtijd telt.
Bij een klassieker hoort een verhaal en klassiekers worden gewonnen door grote namen. Dit geldt ook voor de Eindhoven trofee. Meervoudig winnaars zijn Hibert van der Duim, Gerard Kemkers en Rintje Ritsma en mijn verhaal begint al op de eerste afstand.
Op de 500 meter ben ik gekoppeld aan een groot talent uit jong oranje Kai Verbij. De kortste afstand is niet helemaal mijn terrein, maar als allrounder heb ik een prima sprint in de benen. Natuurlijk wil ik niet verliezen van deze knaap die bijna 10 jaar jonger is dan ik. We schaatsen tot 350m gelijk op, waarna hij ten val komt en mij meeneemt. Even denk ik: 'shit, dag Eindhoven, dag seizoen'. Wonderbaarlijk komen we er allebei zonder ernstige kleerscheuren vanaf, alleen mijn klassement is al na 350m verpest. Tenzij ik over rijd, volgens de regels mag ik opnieuw starten omdat ik gehinderd ben. Nadeel is natuurlijk dat ik later nog een 5km moet rijden, maar het eindklassement is mij veel waard op deze klassieker dus ik houd mijn pak aan en ga voor de herstart. Met succes, want ik rij naar een vierde tijd en kan nog naar boven kijken in het algemeen klassement. Na de 5km houd ik mijn 4e plek vast in het tussenklassement. Mijn favoriete afstand, de 1500m, staat op dag 2 op het programma, dit wordt mijn beste race van het seizoen tot nu toe en pak het 9 jaar oude baanrecord in een tijd van 1.49.5. Dat is een opsteker richting het belangrijke kwalificatie toernooi eind december in Heerenveen. Daar worden tickets verdeeld voor het EK allround.
Uiteindelijk wordt ik 3e in het algemeen klassement achter Koen Verwij en Renz Rotteveel.
Voor een filmpje van de 500m klik hier